Schelstraete Equine Law heeft haar cliënte, een dierenartsenpraktijk, met succes bijgestaan in een belangrijke zaak over veterinaire aansprakelijkheid bij paarden. De zaak resulteerde in twee opeenvolgende uitspraken van de rechtbank.
De cliënte werd gedurende de gehele procedure bijgestaan door onze advocaten Luc Schelstraete en Vincent Zitman.
Deze zaak vloeide voort uit een geschil tussen een paardenhouder en een dierenartsenpraktijk naar aanleiding van een operatie bij een paard. De centrale vraag was of er bij de opname van het paard een bindende mondelinge afspraak was gemaakt — waarbij de ingreep uitsluitend als staande operatie onder plaatselijke verdoving zou worden uitgevoerd — en of de praktijk die afspraak had geschonden door tijdens de ingreep over te schakelen op algehele narcose.
Standpunt van de paardenhouder: gestelde mondelinge afspraak over staande operatie
De paardenhouder (eiser) stelde dat de behandelend dierenarts mondeling had toegezegd de operatie uit te voeren als staande ingreep onder plaatselijke verdoving, en voorafgaand aan een eventuele overstap naar algehele narcose contact op te nemen. Volgens de eiser was geen van beide toezeggingen nagekomen. De paardenhouder baseerde zich op verklaringen van zichzelf en een getuige, die beiden bevestigden dat de dierenarts tijdens een gesprek de staande uitvoering had toegezegd.
Verweer van de dierenartsenpraktijk: geen mondelinge afspraak, klinische noodzaak rechtvaardigde overstap
De dierenartsenpraktijk (gedaagde) ontkende dat er een specifieke, mondelinge afspraak was gemaakt en stelde dat de aard van de ingreep pas kon worden vastgesteld zodra de procedure was begonnen. De praktijk wees er verder op dat de paardenhouder direct na het gesprek de standaard opnamevoorwaarden had ondertekend, waarin een voorafgaande toestemming voor aanvullende behandelingen en uitdrukkelijke toestemming voor algehele narcose waren opgenomen.
Met betrekking tot de contactverplichting voerde de praktijk aan — bevestigd door de verklaring van de dierenarts — dat het paard onverwachte hoofdbewegingen begon te maken (een bekend effect van morfine), wat een onaanvaardbaar risico voor vitale structuren opleverde. De overgang naar algehele narcose was medisch urgent, met slechts een inductievenster van tien tot vijftien minuten.
Rechtbank oordeelt in het voordeel van de dierenartsenpraktijk
De rechtbank wees de vorderingen van de eiser volledig af. Daarnaast werd de tegenvordering van de dierenartsenpraktijk toegewezen en werd de paardenhouder veroordeeld tot betaling van de proceskosten, vermeerderd met wettelijke rente bij te late betaling.
Waarom de rechtbank de mondelinge afspraak niet bewezen achtte
De rechtbank oordeelde dat de eiser er niet in was geslaagd te bewijzen dat partijen een specifieke mondelinge afspraak hadden gemaakt om de operatie uitsluitend als staande ingreep uit te voeren.
Verschillende overwegingen lagen aan dit oordeel ten grondslag:
- Geloofwaardigheid van de getuigenverklaringen: De getuigen bevestigden dat de paardenhouder had aangedrongen op een staande operatie, maar de rechtbank maakte onderscheid tussen deze voorkeur en het bewijs dat de dierenarts een ondubbelzinnige toezegging had gedaan. Uit de verklaring van de dierenarts bleek slechts dat de mogelijkheid van algehele narcose was besproken en erkend — niet uitgesloten.
- Strijdigheid met de ondertekende opnamevoorwaarden: De paardenhouder had direct na het gesprek de standaard opnamevoorwaarden ondertekend, die voorafgaande toestemming bevatten voor aanvullende behandelingen en algehele narcose. De rechtbank achtte het onwaarschijnlijk dat de paardenhouder dit zou hebben gedaan indien kort daarvoor een andersluidende mondelinge afspraak was gemaakt.
- Getuigenverklaring: Een getuige ondersteunde de verklaring van de paardenhouder, maar voegde een niet-onderbouwd detail toe over hogere kosten voor een staande operatie. Gelet op de familierelatie en het financiële belang van de getuige bij het paard, hechtte de rechtbank beperkte waarde aan deze verklaring.
- Geen ondersteunend bewijs: Buiten de verklaringen van de eiser en de getuige werd geen enkel ondersteunend bewijs voor de gestelde mondelinge afspraak overgelegd of aangedragen.
De rechtbank verwierp ook het argument dat de dierenarts verplicht was contact op te nemen. Ten eerste was niet bewezen dat deze afspraak was gemaakt. Ten tweede had de dierenarts tijdens de operatie geen reële mogelijkheid om contact te leggen, gelet op de urgentie van de situatie.
Omdat de paardenhouder er niet in slaagde de vorderingen te bewijzen, werd de tegenvordering van de dierenartsenpraktijk automatisch toegewezen.
Juridische bijstand bij veterinaire aansprakelijkheidskwesties
Schelstraete Equine Law biedt juridisch advies en procesbijstand in veterinaire aansprakelijkheidszaken binnen de paardensector. Wordt u geconfronteerd met een geschil? Ons team van gespecialiseerde hippische advocaten staat voor u klaar met oplossingen op maat die uw praktijk en reputatie beschermen.
Neem vandaag nog contact op met onze hippische advocaten.
Meer weten over mondelinge afspraken in de paardensector?
Wij publiceerden recent een artikel over dit onderwerp.
